Kees de Leeuw schreef:
Zo hebben mijn favorieten altijd een reversed leadpipe gehad, maar of dat zo blijft ? Heeft de Feniks dat trouwens ?
De Aeolus wel, de Hades niet.
Maar dit begint een beetje een vreemde discussie te worden.
Theo heeft gelijk als hij zegt dat er spelers zijn die aan de specificaties van een instrument kunnen zien of die toeter geschikt is ja of nee. Maar zelfs dan nog is het vaak een kwestie van uitproberen en dan bepalen. Ik ben het alleen niet met Theo eens als hij vindt dat een instrument altijd een samenraapsel van compromissen is. Dat geldt alleen als je een instrument bouwt om een zo groot mogelijke groep aan te spreken.
Om een bekend

voorbeeld te geven, van de HvL B4 kun je dat nog wel stellen, dat is voornamelijk een op alle punten verbeterde VB 37 (en een erg geslaagde ook!), maar bv de V-flow of Oiram zijn niet voor de grote massa bedoeld of geschikt.
Hetzelfde geldt voor de Hades, Erik zal er inderdaad niet gelukkiger van worden om de simpele reden dat hij een heel ander klankbeeld in zijn hoofd heeft.
De Hades is meer voor de Schilke/Calicchio speler die meer wil, niet voor de Bach 37-speler. En het is zeker geen samenraapsel van compromissen, integendeel. Ik heb de Feniks gemaakt omdat er al zoveel instrumenten in het midden zitten. De hades zit duidelijk links van het midden, de Aeolus rechts van het midden (maar daar kunnen Bach-spelers wel goed mee uit de voeten

).
Als Erik ze een keer zou komen testen weet ik ook zeker dat hij een voorkeur zal hebben voor de Aeolus, al is die veel te donker om in z'n werk als lead te kunnen gebruiken. Maar die ligt wel dichter bij zijn beleving van hoe een instrument zou moeten spelen en/of klinken dan de Hades.
Samenvattend, natuurlijk is elk instrument ontworpen vanuit een bepaalde receptuur.
Het is alleen aan de kok of iedereen het lekker moet vinden of alleen een bepaalde groep lekkerbekken

.