Het 'gap dingetje' heet in het echt 'mondstukreceiver'. En inderdaad, als je eenmaal een voor jezelf bevredigend geluid hebt bereikt, zou je er nooit meer aan hoeven te zitten. Maar de receiver geeft je wél de mogelijkheid met je sound te spelen zonder van instrument of mondstuk te hoeven wisselen. Aardigheidje dat bij mijn weten andere trompetbouwers niet hebben. Adams heeft er dan ook patent op aangevraagd.
Nadat ik puur toevallig een kleine twee maanden geleden bij Adams binnenliep toen Amik Guerra met Miel Adams bezig was een op zijn lijf toegesneden instrument te ontwerpen, ben ik de ontwikkeling van de trompet blijven volgen. Ook al omdat ik tot volle tevredenheid een van de eerste Adams Custom bugels (met een beker uit één stuk, zoals na de start alle Adams-bugels en trompetten hebben) heb aangeschaft. Ik speelde een Vincent Bach Stradivarius bugel en heb er geen moment spijt van gehad dat ik ben overgestapt naar Adams. En omdat een stelletje er altijd leuker uitziet, wilde ik ook wel een trompet, mits die net zo goed zou zijn.
Nadat ik op de Messe in Frankfurt op verschillende instrumenten (ook andere merken uiteraard) heb gespeeld, ben ik vorige week naar Thorn gegaan en heb daar alle instrumenten nog eens aan de tand gevoeld. Er zijn zo'n tien basismodellen, maar Miel Adams kan en wil veel aanpassen aan de wensen van de muzikant. De modellen die door en voor Amik zijn ontworpen onderscheiden zich met name door de supergrote beker, de heavy-uitvoering (verzwaarde mondstukreceiver, verzwaarde ventielcaps etc.) en de L-boring.
Zelf heb ik nu op proef een echte lichtgewicht ,ML-boring met messingbeker, die is gesoldeerd zonder draad in de rand. Dat zorgt voor een parelend, open geluid. De trompet speelt makkelijk in de hoogte en de laagte, spreekt fantastisch aan en stemt goed in alle registers. En dat met veel minder energieverbruik dan mijn huidige Getzen Custom. Het ventielwerk is van Bauerfeind en ik vind het - en dat zegt wat van een Getzen-fan - fantastisch spelen. De plaatsing van de ringen voor de duim en vinger is nog ietwat ongelukkig (te ver uit elkaar), maar dat wordt aangepast.
Kortom, na een heerlijke bugel lijkt Adams ook een fantastische trompet in huis te hebben.
