speciefieke voorbeelden nodig

Robert66

skjanssen schreef:

maar hoe kan het dan dat ik bij sommige mondstukke nvan wat vrienden wel tot de C4 kan komen en tot de a3 gewoon zinder moeite... en op mn eige mondstuk niet.. als het mondstuk niet uitmaakt vraag ik me af wat het op dat moment is.

Techniek vind ik zelf ook zeker wel nog steeds een van de belangrijkste dingen en blijf ik op oefenen uiteraard.. het is alleen zo raar dat het op sommige andere wel kan... dit punt snap ik en doe ik dus ook aan.

Natuurlijk maakt het mondstuk wel verschil, maar eerst zal je techniek toch in orde moeten zijn. Een mondstuk helpt daar weinig bij.

richaar-cdl · **Geregistreerd:** 14 maart 2007 08:27 **Berichten:** 638

het is niet alleen de diepte die van belang is. Een mondstuk heeft meerdere eigenschappen. Om een beetje de hoogte in te kunnen moet mijn mondstuk een beetje bite hebben. Op een Bach 3C kom ik prima mee uit de voeten, een JK 3C weer niet.

Maar dat is weer voor iedereen verschillend

De Ronde Van

Ik denk dat het belangrijk is om voor jezelf uit te vinden wát je belangrijk vindt bij het
trompet spelen; Is dat louter hoog spelen? Je hebt het over mondstukken waarop je
makkelijk(er) een A3 en zelfs C4 kunt spelen? Ik vraag me af waarvoor je dat nodig hebt?
Maar als dát je belangrijkste doel is koop dan een smal en ondiep mondstuk en leef je uit.
Ik kan mij echter niet voorstellen dat je niet ook andere wensen hebt...
a) Je wilt vast een mooie volle sound hebben, over het hele trompetregister.
b) Datgene wat je moet/wilt spelen mét dat geluid zolang mogelijk kunnen volhouden.
c) mengen met de overige musici.
En wellicht nog een paar andere punten...
Maar het belangrijkste; wáárvoor ga je dit mondstuk gebruiken?
Speel je klassieke muziek, of pop, of jazz? Speel je graag solo's, of lead in een big band?
Kortom, pas je materiaal aan aan datgene wat je moet spelen. Ik ken geen (goede)
leadtrompettist die op een heel groot mondstuk speelt. Je loopt ook geen marathon op
laarzen of klompen. Kies dát materiaal wat het geluid dat je in je hoofd hebt ook het
dichtst in werkelijkheid benaderd. Als het je niet overdreven moeilijk afgaat is het ook
geen probleem om van mondstuk of trompet te wisselen, klassieke trompettisten doen
niet anders. Maar om nog even terug te komen op dat hoog willen spelen, vraag jezelf
eens oprecht af waarom je dat zo graag wilt? Is het omdat je jezelf als leadtrompettist
ziet en je bovendien arrangementen speelt waarbij die C4 echt nodig is?
Ik ken in Nederland en België pakweg 10 goede leadtrompettisten die zo hoog kunnen
spelen (met goed geluid, goede time en met muzikaliteit) maar dit zelden doen.
Waarom? Omdat ze hun vak serieus nemen en geen C4 spelen als dat niet écht bijdraagt
aan de compositie/arrangement.
Of is het eigenlijk omdat je je maatjes wilt imponeren omdat jij net een terts hoger kan spelen dan zij? Voeg je dan bij die club van honderden trompettisten zonder goed geluid
én time, én muzikaliteit en verras ze iedere avond op een C4.
Natuurlijk chargeer ik en is dit ook enigszins ironisch bedoeld.
Staar je niet blind op hoge noten. Studeer op je geluid en timing en speel zo muzikaal
mogelijk... Is het niet veel leuker om daarmee te imponeren?

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik had het niet beter kunnen verwoorden!

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

Absoluut een goed verhaal.

De Ronde Van schreef:

Je hebt het over mondstukken waarop je
makkelijk(er) een A3 en zelfs C4 kunt spelen?

Die bestaan volgens mij echt niet, of is in ieder geval voor iedereen toch echt weer anders, maar dat is al uit en te na bediscussieerd.

Citaat:

Ik vraag me af waarvoor je dat nodig hebt?

Dat moet je natuurlijk niet vragen. iedere trompettist wil ook hoog kunnen spelen. En als je een C4 kunt spelen is dat beter als dat je het niet kunt. En nou niet beginnen over dat dit niet ten koste van de rest van het geluid moet gaan etc. etc, dat lijkt me zo'n open deur. Als je alles kunt spelen maar dichtslaat na een E3(ik noem maar even een grens), dan is het niet gek dat je daar over heen wilt komen. Dat snapt volgens mij iedere trompettist.

Bert

De Ronde Van

Dat moet je natuurlijk niet vragen. iedere trompettist wil ook hoog kunnen spelen. En als je een C4 kunt spelen is dat beter als dat je het niet kunt. En nou niet beginnen over dat dit niet ten koste van de rest van het geluid moet gaan etc. etc, dat lijkt me zo'n open deur. Als je alles kunt spelen maar dichtslaat na een E3(ik noem maar even een grens), dan is het niet gek dat je daar over heen wilt komen. Dat snapt volgens mij iedere trompettist.

Wat mij betreft gaat het om prioriteiten. Je kunt (helaas) door het hele land naar amateur-
trompettisten luisteren die veels te veel zijn gefocust op hoog spelen. Je telt pas mee op
de vereniging als je de hoogste noten kunt gieren. Muziek maken gáát helemaal niet over
de grenzen van je instrument opzoeken, het gaat erom zo mooi mogelijk samen te spelen,
en dáárom studeer je op je sound, time, techniek, uithoudingsvermogen, gehoorsontwikkeling, etc...
Dat je ernaar streeft je bereik zo groot mogelijk te maken is best een aardige uitdaging,
zeker als je daar talent voor (b)lijkt te hebben, maar ik trap toch even die open deur in want het gaat wel degelijk ten koste van die belangrijkere aspecten zoals sound, time, etc...
I.p.v. serieus aan deze zaken aandacht te besteden wordt er heel wat tijd verkwist met;
Wie kan er het hoogst? Waarom hebben trompet 2, 3, 4, (5) vaak zo'n belabberde sound? Omdat ze (net als de 1e trompettist) voor zo'n klein en/of ondiep mondstuk hebben gekozen omdat ze, dan toch op z'n mínst in een solo, moeten hebben kunnen laten horen dat ze óók hoog kunnen spelen... Of wat dacht je van de laatste 8 maten weglaten om bij de slotnoot nét (niet) boven de lead uit te komen?
Bovendien is het overduidelijk dat het échte goede hoogspelen maar voor een handjevol
is weggelegd. Waarom dan ál die anderen óók die kant op willen sturen?
Dát levert die grote groep gefrustreerde trompettisten op die vinden dat ze dat óók
moeten kunnen en vervolgens hun embouchure verprutsen.
Ik geniet van een (leerling) trompettist die mij met muzikaliteit raakt.
Een trompetstudent zou als belangrijkste uitdaging moeten hebben om zo mooi, goed,
muzikaal mogelijk te spelen en niet om zo hoog mogelijk te spelen.
Als een student de aspiratie heeft om ooit prof te worden moet hij/zij dát idee zo snel
mogelijk laten varen want in die scéne zit niemand te wachten op een hoge notenkoning,
wél op een goede leadtrompettist.

PS. ik krijg het nog steeds niet voor elkaar om zo'n quote in zo'n mooi wit rechthoekje te
krijgen, maar goed, de eerste alinea is dus van Bert.

HenkMetselaar

De Ronde Van schreef:

PS. ik krijg het nog steeds niet voor elkaar om zo'n quote in zo'n mooi wit rechthoekje te
krijgen, maar goed, de eerste alinea is dus van Bert.

Dan moet je bovenaan de post op 'quote' drukken ipv onderaan op 'nieuw antwoord'.

Met de rest van je verhaal ben ik het helemaal eens.

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

De Ronde Van schreef:

maar ik trap toch even die open deur in want het gaat wel degelijk ten koste van die belangrijkere aspecten zoals sound, time, etc...

Dat zou dus niet zo moeten zijn. ik zeg ook dat je dat pas moet doen als alle andere aspecten van je spel in orde zijn, dat is de open deur.

Citaat:

I.p.v. serieus aan deze zaken aandacht te besteden wordt er heel wat tijd verkwist met;
Wie kan er het hoogst? Waarom hebben trompet 2, 3, 4, (5) vaak zo'n belabberde sound? Omdat ze (net als de 1e trompettist) voor zo'n klein en/of ondiep mondstuk hebben gekozen omdat ze, dan toch op z'n mínst in een solo, moeten hebben kunnen laten horen dat ze óók hoog kunnen spelen... Of wat dacht je van de laatste 8 maten weglaten om bij de slotnoot nét (niet) boven de lead uit te komen?

Dat zijn inderdaad kwalijke uitwassen van een in wezen hele natuurlijke wens van iedere trompettist: een goed bereik zonder verlies van geluid, time, frasering etc.

Citaat:

Bovendien is het overduidelijk dat het échte goede hoogspelen maar voor een handjevol
is weggelegd. Waarom dan ál die anderen óók die kant op willen sturen?

Op zich heb je gelijk: het echte hoogspelen, met goed geluid etc, is echt maar voor een paar mensen weggelegd. Belangrijk is wel dat het niet in de kiem gesmoord wordt. Voor veel trompettisten is het een self fulfilling prophecy om te denken dat het wel nooit zal lukken. Dan ben je ook verkeerd bezig. Ik denk dat in potentie iedereen tot een G3 kan spelen. Of dat iedereen uiteindelijk lukt, doet er niet toe, maar als je vantevoren al zegt dat het maar voor een enkeling is weggelegd, smoor je veel potentie, en dat vind ik geen goeie ingang.
Het is toch een onderdeel van het trompetspel, en als het lukt is het nou eenmaal ontzettend leuk. Dat kan geen enkele trompettist ontkennen. Hoogspelen wordt zo gauw als iets negatiefs neergezet, maar het is één van de spectaculaire dingen die je op een trompet kunt doen. Net zoals snel spelen of een prachtig geluid maken. En inderdaad zijn er prioriteiten, maar da's weer die open deur.

Een verhaaltje ter verduidelijking. Een aantal jaren geleden speelde ik met de bigband van het conservatorium op het festival in Montreux. Daar stond ook Dizzy met z'n band, met o.a. Arturo. Met een licht gevoel van dedain (ik was jong, en dan mag dat) ging ik luisteren naar die 'hogenotenpoeper'. Maar ik moet bekennen dat ik viel voor het spektakel. Ik was om, dit was te gek. Niet dat ik het zelf nastreef, maar het was echt te gek. Hetzelfde bij Wayne Bergeron, laatst op de Trumpetparty. Neit mijn ding, maar jongens, wat heb ik staan te genieten. Het is gewoon één van de richtingen die je op kunt met een trompet, en er wordt door mensen die het niet kunnen, nogal eens schamper over gedaan. Onterecht, en ook niet goed voor je eigen, danwel andermans ontwikkeling. Zoiets moet je niet weggooien, maar meenemen in je eigen muzikale pakketje.

Citaat:

Dát levert die grote groep gefrustreerde trompettisten op die vinden dat ze dat óók
moeten kunnen en vervolgens hun embouchure verprutsen.

Klopt. Ze willen te snel, en op de verkeerde manier. Hun normale geluid is vaak nog niet eens OK.

Citaat:

Ik geniet van een (leerling) trompettist die mij met muzikaliteit raakt.

Ik ook. En als hij dan ook nog eens makkelijk hoog speelt, is dat extra leuk.

Citaat:

Een trompetstudent zou als belangrijkste uitdaging moeten hebben om zo mooi, goed,
muzikaal mogelijk te spelen en niet om zo hoog mogelijk te spelen.

Hij moet er ook naar streven zijn bereik uit te breiden. Het hoort erbij.

Citaat:

Als een student de aspiratie heeft om ooit prof te worden moet hij/zij dát idee zo snel
mogelijk laten varen want in die scéne zit niemand te wachten op een hoge notenkoning,
wél op een goede leadtrompettist.

Als je prof wil worden moet je streven naar het hele pakket. Als jij piccolo wil spelen en al die mooie barokstukken wil spelen, zul je toch echt aan je bereik moeten werken. Als je een beetje wil meekomen in de gemiddelde moderne bigbands, zal je bereik toch echt tot een E3 moeten komen, als je als jazzsolist uitdrukkingsmogelijkheden wil hebben, dan is een groot bereik toch wel erg fijn (eigen ervaring). En je hebt geluijk dat een goeie lead iets heel anders is dan iemand die hoog kan spelen.

Bert

speciefieke voorbeelden nodig

Wie is er online