Callichioadict schreef:
Beste Marnix je voorbeeld is absoluut wel extreem.
Het gaat over een gehele lijn van mondstukken van 1 merk en jij komt met het voorbeeld van een van de kleinste monstukken die je dan zou gebruiken in een sectie en die niet zou passen.
Je hoeft van mij niet te vinden dat het voor jou een goed mondstuk is, waar het mij om gaat is de opmerking dat het merk voor niemand goede mondstukken zou maken.
Dat je eigelijk als trompettist niet serieus te nemen bent omdat "niemand"het gebruikt en al helemaal geen bekende trompettist.
Dat het merk dus eigelijk geen geschikte trompetmondstukken maakt en ik hoor elke week wel een paar keer dat een combinatie met een Dennis Wick mondstuk wel kan werken.
Het is ook niet mijn combinatie maar hij kan kennelijk wel.
Mondstukken dat is en blijft een hele persoonlijke afweging en merken benoemen in het algemeen als ongeschikt benoemen omdat het voor jou persoonlijk niet werkt vindt ik veel te kort door de bocht.
Je legt me woorden in de mond die ik niet gezegd heb, op deze manier is een discussie onmogelijk, maar ik zal nog een keer proberen duidelijk te maken wat mijn standpunt is aangaande mondstukkeuze, en daarbij DW in het bijzonder.
1) Ik heb niet zo'n beste ervaring met DW mondstukken, en als iemand mij om advies vraag staat DW dan ook helemaal onderaan. ( Ik geef namelijk advies vanuit mijn eigen ervaring, dat is logisch, anders moet men om advies naar iemand anders gaan).
2) Elke mondstukmerk werkt volgens een bepaald idee, of concept, hoe je het ook noemen wil. Als een mondstuk merk me niet bevalt, vanwege de klank, of comfort,( de vorm van de rand en de bite zijn hierbij doorslaggevend ) is het redelijk te noemen dat elk ander mondstuk van dat merk voor mij niet meer in aanmerking komt, het concept erachter is immers hetzelfde. (hierbij ga ik uit van de standaard merken en laat ik Bruno Tilz even buiten beschouwing, omdat me dat net ff wat te specialistisch wordt, en ik zowoezo niet alle concepten ervan ken ).
3) Juist in de sectie is het belangrijk te weten wat een mondstuk met je doet ( uiteraard niet als je een groot solist bent, dan zal je dat allemaal ruk wezen ) het is namelijk van belang dat je als sectie speler zo goed mogelijk met je sectie mengt. Met alle respect voor jouw vriendje die het op zijn DW wel goed schijnt te doen ( ik zeg schijnt want ik heb hem nooit gehoord) ik ken toch meer verhalen van jongens die er moeite mee hadden dan die er plezier van hadden.
Overigens was het voorbeeld van de Bob Reeves alleen maar ter verduidelijking van mijn standpunt, aangaande het spelen in een sectie.