flugel schreef:
quote="marnix"]Verkrachting is verkrachting... Of het nu door Tiesto is ( wat heeft het gebons van die vent uberhaupt met muziek te maken???? ) of door een kwintet dat het niet op tempo durft te spelen?
Ben ik dus helemaal met je eens. Het gekozen tempo door dit ensemble is waardeloos, het gebruik door Tiësto verwerpelijk!
Citaat:
Het origineel is overigens voor Strijkkwartet, geloof ik. Barber zelf heeft het voor orkest geinstrumenteerd ( mooier, vind ikzelf, dan komt de muziek echt beter uit, klinkt minder kaal ).
Klopt inderdaad. Het is het tweede deel uit z'n eerste strijkkwartet (1936) dat hij later voor strijkorkest heeft geinstrumenteerd. Eigenlijk heb ik het "origineel" nooit beluisterd, dus of de orkestversie mooier is weet ik niet, binnenkort toch maar 'ns een opname van een strijkkwartet opsnorren.
Citaat:
Door een brassband zou het ook heel mooi kunnen, maar dan zonder dat konijnenneukvibrato...
Ik heb een fanfare arrangement gespeeld waarin de dirigent nog veel dubbele partijen uit had gehaald. Tergend langzaam gespeeld (je bent kapot aan het eind) maar nog steeds Adagio for Toeters ipv Strings. Wordt het daardoor minder mooi? Mijns inziens niet, waarmee ik overigens geen pleidooi houd om geen origineel werk meer spelen, integendeel!! Maar dat ik een heel andere discussie.[/quote]
Je moet als dirigent denk ik niet zozeer gaan strepen in de bezetting van een fanfare. Moet hier heel hard werken aan de piano gedeelten. Aan een hele brede, open en warme klank. De grootste sterkte is dan denk ik MF, en niet sterker dan dat. Dus heel veel piano. Een enkel instrument klinkt dan kaal, liever een hele sectie die op de toppen van hun zachte kunnen zit, dan 2 mensen die het zacht kunnen, maar een beetje kaal klinken. Zo heeft ooit een dirigent eens geexperimenteerd: en hij wilde in een bepaald koraal meer bassen, terwijl dat koraal ook heel verstild was. Uiteindelijk zaten ze met 12 bassen in dat koraal. En mooi zacht dat het was
Verder gaat er uiteraard niks boven dit origineel
