Yamahaddatdangezegd schreef:
Daar heb je een punt, Marnix, misschien varen we er uiteindelijk wel bij.
Maar ergens diep van binnen vind ik dat als je symfonische muziek wil spelen, begin dan een symfonie-orkest, wil je jazz spelen, begin een jazzorkest, en pak deze dingen serieus aan! Heb je een harmonie, fanfare of brassband, speel zoveel mogelijk originele muziek. Het kost misschien wat moeite om je repertoire bij elkaar te krijgen, maar er is veel geschreven wat beslist de moeilte waard is.
Laatst was ik op het Fryske Fanfare Festival, een aparte ervaring als Limburger. De daar aanwezige Fryske fanfares vielen allen op door een warme, en toch doorzichtige orkestklank en een goede balans. Totdat Single Session van Henk Meutgeert, en Cagney & Lacy-theme, in een overigens matig arrangement van de dirigent op de pupiter lag. Warmte, doorzichtigheid en balans maakten plaats voor houterigheid, stylistisch onbewustzijn en stemmingsproblemen omdat iedereen ineens "jazzy" ging "scheuren". Dan denk ik, jammer, dat had dus niet gehoeven, dat had dit orkest helemaal niet nodig. Maar ja, dat is natuurlijk mijn bescheien mening.
Feit is dat het niveau bij deze jazzgerelateerde stukken omlaag vloog, en dat is zeker niet alleen het geval bij deze fanfare. Zelfs bij de beroepsorkesten, zoals de Luchtmacht kapel, bespeur ik dergelijke onzorgvuldigheid bij het spelen van "lichte" muziek. Behoudens enkele solisten, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat bij het spelen van jazz, iedereen losjes en onzorgvuldig gaat timen, in de veronderstelling dat dit de bedoeling is, dat dit de essentie van swingen is. Het tegendeel is natuurlijk waar. Als er in een orkest al één persoon onhandig getimed of verkeerd gefraseerd speelt, is de hele groove weg. Bij lichte muziek is dit misschien (let op, ik zeg: misschien) nog wel belangrijker dan bij klassieke muziek. Zeker niet minder belangrijk in ieder geval.
Tot zover dit epistel, amen!
tja dat ben ik wel weer met je eens. ten minste dat van het originele repertoire.
timing is juist bij klassiek bizar belangrijk.
stel je voor dat je die ene noot heel hard moet neerzetten, en je komt een maat te laat, als er alweer een hele zachte gevoelige passage bezig is. Dan sta je toch mooi voor de penis
