Ik ben niet verslaafd hoor
Toen ik van de baas het nieuwe instrument mocht kopen, liep ik toevallig tegen een waanzinnig fijne Stomvi aan. Die vind ik nog steeds heel fijn.
Mijn eigen Feniks, heb ik naar volle tevredenheid ingewisseld voor een Calicchio. Die toch echter ook niet 100% bij me paste. De Stomvi past beter bij me, en geeft me meer mogelijkheden.
Maar ja, toen had ik dus geen eigen instrument meer dat zo lekker was als de Stomvi, en liep ik wederom per stom toeval tegen een oude, afgetrapte, maar o zo fijne Schilke aan.
Bovendien: zoals een aantal mensen hier misschien zullen kunnen beamen: een Schilke heeft iets magisch. Mijn allereerste docent (geen namen, want een beroerde docent) had er zoeen. En dat is toch altijd een beetje blijven hangen.
Zelf was ik nooit echt een fan, want de Schilke CXL die ik had, bleek een ondier te zijn. Maar deze voldoet eigenlijk aan alle verwachtingen die ik als jong mannetje had, en die ik nu als beroeps musicus heb.
Wat betreft de Jupiter: goed dat je het zegt, want dat was mij nog niet echt opgevallen. Ik neem aan dat je collega's wel uitgebreid geexperimenteerd hebben met alle prullaria die het instrument aanpassen?
Mocht het ooit zover komen, zal ik daar zeker op letten.