Citaat:
Maar ik kijk er van op dat een goed gestemde piano "maar een compromis" is.
Moet ik toch eens beter naar Wibi luisteren of ik die "minder zuivere" accoorden kan ontdekken.
Ik bedoelde met mijn voorbeeld niet de gelijkzwevendheid van de piano. Da's eeuwen
terug zo afgesproken (met een fantastische compositie van J.S.Bach; "das wohltemperierte Klavier") en deze stemming ervaren wij niet als vals omdat we eraan
gewend zijn.
Ik bedoelde dat je als blazer regelmatig een noot moet aanpassen in een accoord.
Met name in de onderstemmen.
De functie van een accoordtoon is bepalend voor de stemming. En dan bedoel ik de
onderlinge stemming van bv een trompetsectie of blazersgroep.
Zo mag wat mij betreft een grote terts best aan de "briljante" kant zijn, een te "lage"
grote terts is gewoon lelijk (behalve als blue note, maar da's een ander verhaal).
Erik V. hoeft zich er m.i. ook minder mee bezig te houden omdat hij vrijwel altijd lead speelt. Zijn zorg is, wat de stemming betreft, zo dicht mogelijk de stemming van de
piano over te nemen. Daarna is hij voor mij het criterium geworden. Hij hoeft zich dan
ook niet aan te passen, hij dient gevolgd te worden en daarbij is het wel eens nodig
een noot iets hoger of lager te intoneren en niet omdat Erik niet stemmend speelt maar
omdat in het totaal een accoord dat nodig kan hebben.