|
stravinsky achtige klanken en zo meeslepend dat je na afloop het gevoel had enkele uren naar een ingrijpende film gekeken te hebben (oorlogsfilm met veel onrecht en zielige dingen); en los van wat Eric Vloeimans allemaal kan opnieuw: wat een inleving, half in trance; geweldig; zelden een zo grote zaal zo stil gehoord (zonder kuchje of hoestje) bij het spelen van alleen 1 trompettist mn in zijn zachte met hoorbare lucht vermengde passages; de Belgische speaker had bij de generale al zijn haar op zijn rug overeind staan, ik heb bij mezelf niet gevoeld doch het zal ongetwijfeld zo geweest zijn; wauw!
_________________ Mijnouwefietszieteralsnieuwuitenrijdtgeweldig
|